Publikacje - książki
Autorzy: laureaci ogólnopolskiego konkursu "Legendy, których nie znacie"
Książka wydana w ramach programu operacyjnego Patriotyzm Jutra ogłoszonego przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Młodzież z różnych miejsc Polski nadesłała legendy, dzięki którym poznałem bardzo różne świadectwa rodzinnej, regionalnej i patriotycznej tożsamości gimnazjalistów i licealistów. Bogate w opracowania graficzne i faktograficzne prace są doskonałym świadectwem znajomości gatunku literackiego, który był przedmiotem konkursu, ale także rzetelnej wiedzy o kulturze i historii regionu. Autorzy prac niekiedy z zaskakującym kunsztem literackim wykorzystali swą wiedzę czytelniczą, nawiązując do różnych podań, wątków fabularnych czy legendowych kompozycji. W wielu nadesłanych na konkurs pracach można wyraźnie dostrzec obecne świadectwa lokalnego patriotyzmu, zainteresowania przeszłością miasta, wsi, regionu, parafii. Przedstawione opowieści swoje źródło odnajdywały w badanych przez autorów księgach parafialnych, przewodnikach, pracach traktujących o historii powiatu czy miasta, z którego pochodzą. [ze wstępu Jana Olenowicza] |
Autorzy: laureaci ogólnopolskiego konkursu "Poezja mojej małej ojczyzny" Tomik poezji wydany w ramach programu operacyjnego Patriotyzm Jutra ogłoszonego przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Co nie jest dobrze opowiedziane, nie będzie zobaczone. (...) Może najważniejsze w waszych wierszach, które z wielkim zaciekawieniem przeczytałem, jest to, że próbujecie opowiedzieć siebie i od siebie wysyłacie opowieść o swojej małej ojczyźnie. |
Autorzy: Wojciech Starzyński, Edward Wieczorek, Witold Kołodziejczyk, Marek Kunicki-Goldfinger Przekazujemy Czytelnikom drugie, zaktualizowane wydanie książki opublikowanej po raz pierwszy przed trzema laty. |
![]() |
Społeczne Towarzystwo Oświatowe w piętnastu rozdziałach Autor: Wojciech Starzyński Społeczne Towarzystwo Oświatowe to lider polskiego szkolnictwa niepublicznego. Towarzystwo powstało w 1987 r. jako pierwsza organizacja propagująca idee edukacji niezależnej od monopolu państwowego. Począwszy od 1989 r. koła STO założyły sieć szkół znanych z wysokiego poziomu, niepowtarzalnej atmosfery i dużego wpływu rodziców. Autor opracowania przypomina najważniejsze dla Towarzystwa sprawy, problemy i osoby. Poznamy w skrócie:
|
Autorzy: Wojciech Starzyński, Edward Wieczorek, Witold Kołodziejczyk, Marek Kunicki-Goldfinger Prawa rodziców w szkole to książka skierowana do rodziców i przedstawicieli rad rodziców. Rodzice otrzymują oprócz propozycji rozwiązań prawnych liczne wzory dokumentów pozwalających w sposób profesjonalny tworzyć Rady Rodziców i tym samym aktywnie uczestniczyć w życiu szkoły. Książka zainteresuje również dyrektorów szkół i nauczycieli, którzy oczekują bardziej efektywnej i skutecznej współpracy z rodzicami. Ukazane propozycje systemowych rozwiązań udziału rodziców w życiu szkoły są skierowane zarówno do władz oświatowych, jak i polityków odpowiedzialnych za polską edukację. |
Z dziejów oświaty niezależnej w Polsce Autor: Anna Mikołejko Społeczne Towarzystwo Oświatowe jest bez wątpienia najpoważniejszym zjawiskiem w dziejach polskiej oświaty niepublicznej w II połowie XX wieku. Jego historia jest wprawdzie niedługa, wyrasta ono jednak z bogatych i rozległych tradycji - tradycji niepodległej myśli i tradycji niepodległego działania, tradycji pracy organicznej i tradycji społecznikowskich - sięgających w głąb XIX stulecia, w epokę narodowego zniewolenia i zbiorowego oporu przeciwko niemu. Ten daleki horyzont to nie tylko kraina szlachetnych ideałów, znanych z literatury, lecz także zbiór konkretnych doświadczeń, wzorów i sposobów działania. |
Szkoły państwowe a szkoły społeczne. Autorki: Elżbieta Putkiewicz, Anna Wiłkomirska, Anna Zielińska Zasadnicze przemiany systemu społeczno-politycznego w Polsce znalazły również odbicie w systemie edukacji. Zakwestionowano monolityczność i sztywność szkoły, jej programy, metody i efektywność. Krytykowano wady strukturalne systemu szkolnego i samej instytucji szkoły, jej oporność na uspołecznienie, archaiczne i niedostosowane do poziomu cywilizacyjnego i rynku pracy treści kształcenia, niepartnerskie i biurokratyczne relacje szkoły ze środowiskiem społecznym oraz brak podmiotowego traktowania uczniów i ich rodziców. Efektem tej krytyki była próba zreformowania istniejących szkół państwowych, a przede wszystkim stworzenia nowego modelu edukacji, w którym obok szkół państwowych funkcjonowałyby szkoły prywatne i społeczne. (.) Ambicją twórców oświaty niepublicznej było stworzenie szkoły demokratycznej, otwartej, uwzględniającej indywidualne potrzeby uczniów oraz oczekiwania rodziców i wymagania zmieniającego się w szybkim tempie rynku pracy. Szczególnie warte obserwacji są szkoły społeczne, interesujące jako jeden z najpoważniejszych efektów inicjatyw obywatelskich w dziedzinie systemu edukacji. (.) Są zjawiskiem edukacyjnym niezwykle zróżnicowanym pod względem aksjologicznym, programowym i strukturalnym. |
Wychowanie i nauczanie integracyjne Wybór tekstów i opracowanie: Jadwiga Bogucka i Małgorzata Kościelska Integracja nie polega na włączeniu do przedszkoli, szkół podstawowych i średnich pojedynczych dzieci niepełnosprawnych i zapewnieniu im tam "taryfy ulgowej" co do wymagań oraz elementarnej życzliwości. Integracja jest nowym systemem pedagogicznym, wymagającym daleko idącej reformy organizacji warunków nauczania, zmian w metodyce prowadzenia zajęć, we współżyciu uczniów, współpracy z rodziną i relacjach między nauczycielami. Jest to inna pedagogika, o odmiennej ideologii, nowych celach kształcenia i wychowania. (.) Założeniem oświaty integracyjnej nie jest "przerobienie programu", ale stworzenie dzieciom możliwie jak najbardziej korzystnych warunków uczenia. W zasadzie więc do takiej szkoły i przedszkola nadają się wszystkie dzieci, z wyłączeniem stosunkowo nielicznych, których aktualny stan zdrowotny i psychiczny uniemożliwia korzystanie ze zorganizowanego nauczania. Zadaniem specjalistów, przyjmujących dzieci do szkoły, jest rozpoznanie ich specyficznych potrzeb edukacyjnych, co dotyczy zarówno dzieci z zaburzeniami i defektami rozwojowymi, dzieci wybitnie zdolnych, jak i tak zwanych przeciętnych, wśród których także panuje ogromne zróżnicowanie cech, zdolności i upodobań. |
Wychowanie bez lęku. Autorzy: Jerzy Prokopiuk (red.), Tadeusz Doktór, Urszula Dziurzyńska, Ewa Łyczewska, Andrzej Kaniweski, Michał Narzekallak Pedagogika Steinerowska - zwana też waldorfską - w teorii swej opiera się na antropozoficznej "wiedzy o człowieku", w praktyce natomiast stanowi "sztukę wychowania"; w tym sensie jest to więc pedagogika żywa. Steiner - jak to wynika z jego licznych pism pedagogicznych - miał wielką świadomość historycznej misji pedagogiki antropozoficznej: w pedagogice swej, pojętej jako realizacja prawdziwej natury ludzkiej, widział ratunek dla ludzkości, która znalazła się w sytuacji kryzysowej (będącej skutkiem jednostronnego - choć nieuchronnego i potrzebnego - rozwoju nauki i techniki oraz wyrastającego z nich światopoglądu pozytywistycznego czy materialistycznego). Pedagogika jako wiedza i sztuka ma, zdaniem Steinera, pełnić rolę służebną wobec procesu wychowania. Antropozoficzna sztuka pedagogiczna jest przede wszystkim metodologią i dydaktyką, tzn. podkreśla sposób nauczania. Sama jednak nastawiona jest na realizację ideału wychowania pełnego człowieka: w aspekcie duchowym, psychicznym i fizycznym; toteż przedmioty w szkołach waldorfskich dzielą się na: rozwijające myślenie - jak matematyka, fizyka, chemia, biologia czy historia i języki (z reguły 3, i to już od siódmego roku życia), rozwijające uczucia - przedmioty artystyczne (rzeźba, malarstwo, literatura piękna, muzyka (każda szkoła waldorfska ma orkiestrę symfoniczną) czy eurytmia), oraz rozwijające wolę (przedmioty praktyczne). |
Szkoły dialogu Zbiór artykułów "Edukacji i Dialogu" z lat 1990-1992 Lata tuż po przełomie w Polsce to pionierski okres organizacji szkolnictwa niepublicznego w Polsce i wszelkie materiały związane z pragmatyką powoływania tych szkół do życia, programy nauczania oraz wymiana doświadczeń w tych dziedzinach była pilnie poszukiwanym "towarem" na rynku wydawniczym. Pomysł wydania zbioru najważniejszych artykułów z miesięcznika "Edukacji i Dialogu" z lat 1990-1992, podsunęli nam sami czytelnicy. Książkę nabyły wszystkie biblioteki pedagogiczne i wojewódzkie ośrodki metodyczne; wiele zamówień i wpłat pochodziło z małych ośrodków i od nauczycieli szkół wiejskich spragnionych dostępu do najnowszych osiągnięć myśli pedagogicznej, które staraliśmy się zawsze prezentować na łamach "Edukacji i Dialogu". Zawartość książki Szkoły dialogu stanowiły opracowania naukowe dotyczące innowacji pedagogicznych, wzorcowe programy autorskie z różnych przedmiotów, pozycje z dorobku klasyków pedagogiki, a także omówienia aktualnego stanu ustawodawstwa oświatowego. Książka przeznaczona była dla organizatorów szkolnictwa niepublicznego oraz dla nauczycieli szkół podstawowych i liceów ogólnokształcących, wychowawczyń przedszkoli, personelu ośrodków wychowawczych, świetlic, a także dla rodziców poszukujących wzorców wychowawczych. |











